Sık Sorulan Sorular

Otuza yakın ülke var. Türkiye, Gürcistan, Rusya, Ukrayna, Belarus, Moldova, Sırbistan, Arnavutluk, Bosna, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Malezya, Maldivler, Çin ve Fas bunların arasında. Liste sabit değil: Karadağ 2026 ocak ayından itibaren vize istemeye başladı. Bilet almadan önce güncel durumu kontrol edin.

Yirmi dokuz ülkeye. Tek vize tüm bölgeyi kapsıyor; İtalya’dan aldığınız vizeyle Fransa’ya da Almanya’ya da geçebilirsiniz. Ancak başvuruyu istediğiniz ülkeye vermek mümkün değil, bunun kendi kuralı var.

En çok gün kalacağınız ülkeye. Süre eşit bölünüyorsa ilk giriş yapacağınız ülkeye başvuruluyor. Konsolosluklar bunu otel rezervasyonlarıyla kontrol ediyor, bu yüzden rotayı belgelere uygun kurmak gerekiyor. Kuralın ihlali ret ile sonuçlanabilir.

Schengen için üç-dört hafta, Birleşik Krallık ve İrlanda için iki ay hesaplayın. ABD’de ise asıl bekleme randevu sırasında ve bu bazen aylarla ölçülüyor. Yaz ayları, Nevruz ve yılbaşı öncesi en yoğun dönemler. Schengen başvurusunu seyahatten altı ay önce verebilirsiniz.

Vize gerekmiyor, ancak sınır denetimi duruyor. Sizden dönüş bileti, kalacağınız adres ve seyahat masrafını karşılayabileceğinizi gösteren para istenebilir. Yanıtlar inandırıcı olmazsa vizesiz rejim girişi garanti etmiyor.

Resmî bir alt sınır yok, hesaplama seyahatin uzunluğuna göre yapılıyor. Schengen için bir haftalık seyahatte 2.500-3.000 manat civarı bakiye normal karşılanıyor. Britanya yaklaşık günlük 100-150 sterlin hesabıyla bakıyor. Paranın hesapta birkaç hafta durması, başvurudan iki gün önce yatırılan tutardan çok daha iyi izlenim bırakıyor.

Konsoloslukların çoğu İngilizce tercüme istiyor. Fark noter onayında: Almanya bunu istemiyor, Yunanistan istiyor. Hangi ülkeye başvurduğunuza göre netleştirmek gerekiyor.

Evet. Girişimciyseniz vergi numarası kopyası, vergi dairesinden ciro yazısı ve sicil kaydı iş yerinden alınan yazının yerini tutuyor. Öğrenciyseniz üniversiteden alınan yazı yeterli. Hiçbiri yoksa seyahati finanse eden bir sponsor gösteriliyor; onun gelir belgesi ve sizinle akrabalığını doğrulayan belge ekleniyor.

Doğum belgesi; ebeveynlerden biri gelmiyorsa onun noter onaylı muvafakati. Güney Afrika bu belgenin uluslararası formunu istiyor ve kuralı sıkı uyguluyor; en çok gözden kaçan ayrıntılardan biri bu. Çocuk için ayrı form dolduruluyor, harç ise çoğu zaman daha düşük oluyor ya da hiç alınmıyor.

Hayır, rezervasyon yeterli. Ödenmiş bilet almayın: vize verilmezse parayı kaybedersiniz. Konsolosluklar bunu biliyor ve rezervasyon belgesini normal karşılıyor.

Schengen için seyahat bittikten sonra en az üç ay. Asya ve Afrika ülkelerinin çoğu altı ay istiyor. Britanya bu sırada istisna; orada pasaportun yalnızca kalış süresini kapsaması yeterli, ek altı ay şartı yok.

Hayır. Harç, başvurunun incelenmesinin bedeli ve sonuçtan bağımsız. Ret kararı verilse de iade edilmiyor.

Schengen için genellikle 10-15 iş günü, karmaşık durumlarda 45 güne kadar uzayabiliyor. Elektronik vizeler bir-beş günde geliyor. Britanya ve İrlanda daha uzun sürüyor. Konsolosluğun yoğun olduğu dönemlerde bu rakamlar iki katına çıkabiliyor, bu yüzden işi son haftaya bırakmayın.

Bazı konsolosluklarda var ve harcı genellikle iki katı. Her ülkede uygulanmıyor. Önemli nokta şu: hızlandırılmış inceleme yanıtın erken geleceğini bildiriyor, vizenin verileceğini garanti etmiyor.

Schengen sisteminde parmak izi 59 ay — yaklaşık beş yıl — saklanıyor. Bu süre içinde yeni başvuruda tekrar vermeye gerek yok ve belgeleri sizin adınıza başkası sunabiliyor.

Parmak izi verilecekse evet. Önceki biyometrik veriniz hâlâ geçerliyse birçok durumda belgeleri vekâletle sunmak mümkün.

Öncelikle ret mektubundaki kodu okuyun; gerekçe orada belirtiliyor. Pratikte üç gerekçe öne çıkıyor: mali belgenin zayıflığı, seyahat amacının net gerekçelendirilmemesi ve dönüş niyetinin inandırıcı görünmemesi. Gerekçe ortadan kaldırıldıktan sonra yeniden başvurulabilir.

Resmî bir bekleme süresi yok, ertesi gün bile başvurabilirsiniz. Ancak aynı belgelerle verilen başvuru aynı yanıtı alır. Bir şeyin değişmesi gerekiyor: daha güçlü mali belge, daha net rota, iş yerinden daha inandırıcı bir yazı.

Pasaportta kayıt kalıyor ve sonraki konsolosluk bunu görüyor. Bu otomatik ikinci ret anlamına gelmiyor. Gerekçe doğru biçimde ortadan kaldırıldıysa etkisi çok az; önceki başvurunun neden reddedildiğini açıklayan bir belge dosyası çoğu zaman yeterli oluyor.

Schengen ülkeleri standart kodlarla yanıt veriyor ve hangi maddenin sorunlu olduğu net görünüyor. Britanya gerekçeyi daha ayrıntılı yazıyor. ABD ise genellikle yalnızca kanun maddesine atıf yapıyor; en sık karşılaşılanı 214(b) ve dönüş niyetinin kanıtlanamadığı anlamına geliyor.

Schengen bölgesinde herhangi bir 180 günlük dönemde toplam 90 gün kalınabiliyor. Hesaplama geriye doğru yapılıyor: giriş gününden önceki 180 güne bakılıyor ve o dönemde bölgede geçirdiğiniz günler toplanıyor. Çok girişli vize bu limiti artırmıyor.

Evet. Vize başvuru hakkıdır, girişin garantisi değil. Sınır görevlisi seyahatin amacını, kalacağınız yeri ve paranızı sorabilir. Otel rezervasyonu ve bilet onayının kopyasını el çantasında tutmak işe yarıyor.

Hayır. Turistik ve ticari vizeler çalışma hakkı vermiyor. Tespit edildiğinde sonucu ağır oluyor: ülkeden çıkarılma ve uzun süreli giriş yasağı.

C kısa sürelidir: 90 güne kadar kalış, turizm ve iş seyahatleri için. D ise ulusal vizedir; eğitim, çalışma ve aile birleşimi gibi uzun süreli kalış hâllerinde veriliyor ve genellikle oturma izninin ilk basamağı oluyor.

Otomatik verilmiyor. Önceki vizeleri kurallara uygun kullandıysanız — zamanında döndüyseniz, süreyi aşmadıysanız — konsolosluk bir sonraki sefer daha uzun süre verebiliyor. İlk başvuruda genellikle seyahat tarihlerinize uygun tek girişli vize veriliyor.